» » เป้าหมายชีวิตใคร เป้าหมายชีวิตมัน

เป้าหมายชีวิตใคร เป้าหมายชีวิตมัน

posted in: Daily ride | 0

an_individual_life_goal

(ภาพ Mount Everest จากอินเตอร์เน็ต)

 

“ปั่นมาทำงานจะครบปีแล้ว ปีหน้ายังจะปั่นจักรยานต่ออีกไหม” เจ้านายผมถามหลังจากทานอาหารเที่ยงด้วยกันมื้อหนึ่ง

“ปั่นครับ ผมคงจะปั่นไปจนจะปั่นไม่ไหวแล้วโน่นเลยครับ”

“พี่ว่ามันอันตรายมากนะ เนื้อหุ้มเหล็ก” เจ้านายพูดต่อ 

ผมได้แต่ยิ้ม

 

เมื่อปี 2008 มีคนไทยคนแรกที่สามารถพิชิตยอดเขา Everest ที่มีความสูง 8,848 เมตรจากระดับน้ำทะเลได้ ยอดเขาที่มีสถิติปรากฏชัดว่า ไปปีนกัน 6 คน จะมี 1 คนที่ไม่รอด แถมยังต้องใช้เงินในการไปปีนเขาเสี่ยงตายที่ว่าถึง 2 ล้านบาท ตอนแรกๆที่ผมได้ยินข่าวนี้ ผมอุทานออกมาด้วยเสียงอันดังว่า

“บ้าเปล่าวะ”

แต่คุณวิทิตนันท์ โรจนพานิช เขาทำได้ในที่สุด เขาเป็นคนไทยคนแรกที่นำพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวไปชูเหนือ Mount Everest และนำธงชาติไทยไปปักไว้บนนั้น

และหลายปีก่อน สมัยที่ผมเพิ่งจะแตกเนื้อหนุ่ม สมัยที่หนังสือทำมือกำลังเฟื่องฟู สมัยงาน FAT Fest ถูกจัดครั้งแรก ผมรวมกลุ่มกับเพื่อนเขียนหนังสือทำมือ แล้วก็ออกตระเวณขายตามงานต่างๆ ทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด ผมได้ยินเพื่อนๆในกลุ่มคุยกันถึงคนสองคนที่ออกปั่นจักรยานเป้าหมายคือปั่นจักรยานรอบโลก และมีเสื้อยืดมาขายหาทุนด้วย ผมอุทานด้วยเสียงอันดัง

“บ้าเปล่าวะ”

แต่คุณหมูกับคุณวรรณ ก็สามารถทำได้สำเร็จในที่สุด ใช้เวลาไป 5 ปี 11 เดือน กับอีก 1 วัน ผ่าน 42  ประเทศ

 

ผมยกตัวอย่างมา 2 ตัวอย่าง ซึ่งเป็นอย่างของเป้าหมายชีวิตที่แตกต่างกัน และก็น่าจะเป็นเป้าหมายชีวิตที่ยิ่งใหญ่ของพวกเขา และท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็ทำมันจนสำเร็จ ทั้งที่ในความคิดของผม เป้าหมายของพวกเขานั้นมันเป็นเป้าหมายที่บ้ามากๆ เสี่ยงก็เสี่ยง อย่างคุณหมูกะคุณวรรณไปโดนปล้นด้วยที่อเมริกา คุณวิทิตนันท์นั้นไม่ต้องพูดถึง “ไปตายชัดๆ” 

จนเมื่อผมเริ่มปั่นจักรยานไปทำงานตั้งแต่เมื่อกว่า 11 เดือน รวมถึงการได้ไปปั่นจักรยานออกทริปไปยังเส้นทางต่างๆหลายๆเส้นทาง ผมเองก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันครับ ว่าเป้าหมายชีวิตว่าจะปั่นจักรยานไปทำงานจนกว่าจะปั่นไม่ไหวนั้นมันเกิดขึ้นมาตอนไหน

และเมื่อได้ยินคำถามจากผู้คนหลากหลายว่า ปั่นจักรยานไปทำงานบนท้องถนนในกรุงเทพ อันตรายจะตาย ไม่กลัวเหรอ มันเหมือนกับว่า มันเป็นคำถามที่เคยตอกย้ำให้เป้าหมายของผมชัดเจนยิ่งขึ้นทุกๆครั้ง คนอื่นเขาคงจะคิดในใจเหมือนกับผมที่เคยได้ยินข่าว 2 ข่าวข้างบนล่ะว่า “ไปตายชัดๆ” “เนื้อหุ้มเหล็ก” ซึ่งนอกจากจะช่วยตอกย้ำให้เป้าหมายชีวิตของผมชัดแล้ว ทำให้ผมเข้าใจคุณวิทิตนันท์ และคุณวรรณกับคุณหมูมากขึ้นด้วย

รวมถึงเข้าใจผู้คนอีกหลายคนที่ปั่นจักรยาน เดิน ปั่นวีลแชร์จากหัวเมืองต่างๆมายังกรุงเทพเพื่อถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ว่านั้นคือเป้าหมายชีวิตของพวกเขา

และแน่นอนว่า ไม่มีเป้าหมายของใครนั้นยิ่งใหญ่กว่ากัน เพราะต่างเป็นเป้าหมายชีวิตใคร ก็เป้าหมายชีวิตมัน ใครจะตั้งเป้าหมายไปปั่นจักรยานจากเชียงใหม่ไปแม่ฮ่องสอน หรือคนจะปั่น Audax 300 กิโล หรือใครจะอยากชนะการแข่งขันรายการ หรือใครจะปั่นขึ้นเขาใหญ่ เขาเขียว น้ำตกชันตาเถร ดอยอินทนนท์ ไม่มีเป้าหมายของใครยิ่งใหญ่กว่าเป้าหมายของใครหรอกนะครับ

สำหรับผมเอง หลังจากปั่นจักรยาน แล้วก็เริ่มมาเขียนบทความ ทำเว็บไซต์ ทำเพจ จากที่เคยคิดว่าจะเขียนเล่นๆ ก็กลายเป็นจริงจังโดยไม่รู้ตัว แถมยังมีเป้าหมายโผล่มาตอนไหนก็ไม่รู้อีกว่า อยากจะเป็น “หัวหมู่ทะลวงฟัน” ของคนปั่นจักรยานไปทำงาน ที่จะเป็นตัวอย่างให้คนอื่นเกิดแรงบันดาลใจ จับจักรยานออกมาปั่นไปทำงานบ้าง อะไรที่ภาครัฐเขาไม่ทำ หรือทำไม่ดี ก็อยากจะชักชวนเพื่อนร่วมอุดมการณ์มาเป็น “หัวหมู่ทะลวงฟัน” ด้วยกัน ร่วมกันสร้าง ร่วมกันทำ ให้มันเกิดขึ้นได้ และถ้าจะมีใครซักคนส่งข่าวมาบอกว่า เขาหรือเธอคนนั้น เริ่มปั่นจักรยานไปทำงาน หรือแม้แต่จะเริ่มปั่นจักรยานออกกำลังกาย เพราะบทความของผม เพราะเรื่องที่ผมเล่า เรื่องที่ผมบอก ก็จะเป็นการตอกย้ำให้เป้าหมายของผมชัดเจนขึ้น และจะเป็นแรงบันดาลใจให้ยังทำต่อไปจนกว่าจะทำไม่ไหวโน่นเลยล่ะ

 

ช่างไผ่บอกกับตอนกำลังปั่นจักรยานออกจากเกาะลอยศรีราชา

“ผมก็มีเป้าหมายนะพี่ ผมอยากจะปั่นจักรยานไปกลับเชียงใหม่แม่ฮ่องสอนให้ได้ซักครั้งหนึ่งในชีวิต”

“เฮ้ย เอ็งได้อยู่แล้ว สบายมาก”

“แต่ต้องไปหลายวันเลยสิพี่”

“เอ๊า วันลาเอ็งมี ก็ลาได้นี่”

“เรื่องงานผมไม่ห่วงหรอกพี่”

“เอ่า แล้วเอ็งห่วงอะไร”

“ห่วงเมียสิพี่”

“โหย พ่อเจ้าประคุณ พ่อคนรักครอบครัว”

“ที่ว่าห่วงน่ะ ไม่ได้ห่วงอะไรหรอกพี่ ห่วงว่าพอมันเหงา ผมล่ะไม่เป็นอันได้ปั่นจักรยานน่ะสิ ต้องรับโทรศัทพ์ทั้งวัน ดีไม่ดีผมว่าจะไม่ถึงไหน ยังไม่ถึงครึ่งทางก็ต้องกลับกรุงเทพซะก่อน”

ผมยิ้ม ผู้หญิงนี่ใครว่าเข้าใจยาก แค่ไม่ต้องพยายามเข้าใจ แล้วก็ทำตามอย่างเดียวเท่านั้น ง่ายจะตายไป

ถ้าชอบใจ Share เล๊ย
  • 66
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 66
  •  
  •  
  •  
  •  

Comments

comments